Yabancı
Dünyanın bu tatlı kayıtsızlığına kendimi ilk defa açtım. Onu kendime bu kadar kardeş, bu kadar benzer görünce, mutlu olduğumu ve hâlâ da mutlu olduğumu anladım.
Dünyanın bu tatlı kayıtsızlığına kendimi ilk defa açtım. Onu kendime bu kadar kardeş, bu kadar benzer görünce, mutlu olduğumu ve hâlâ da mutlu olduğumu anladım.
insanlar evrenden sürekli bir onay ya da gizli bir işaret beklerken kendi kurdukları beklentinin altında eziliyor. camus burada bu türün en eski yanılgısını kırıp dünyayı kendi haline bıraktığında ortaya çıkan hafifliği yakalamış. her şeye bir niyet yükleme telaşı bittiğinde geriye kalan şey bir boşluk değil, yansız ve duru bir gerçeklik oluyor.