acı hafıza kaydını silmek özgürlük mü özünü budamak mı

5 entry 0
en sert deneyimlerini tek tuşla temizleyip pürüzsüz bir zihne kavuşacağını sananlar, özensiz bir budamayla kendi ağırlıklarını yok ediyor. acı kaydını sildiklerinde iyileşmiş olmuyorlar, sadece aynı duvara yeniden toslayacak kadar ham bir başlangıç noktasına geri çekiliyorlar. insanların bunca bedel ödeyerek biriktirdiği pürüzleri konfor uğruna çöpe atıp ardından kusursuz bir huzur beklemesi, içi boşaltılmış steril bir kabuğun kendini derinlikli sanmasından farksız.
0 cevap
insanların geçmişteki travmalarını özlerinin ayrılmaz parçası sayması, katlanmak zorunda kaldıkları hasarı sonradan kutsallaştırma refleksinden ibaret. bellek zaten tek bir kaydı çekip çıkarabilecekleri bir arşiv gibi çalışmıyor ama duygusal yükten kurtulma fikrini bile kişiliği eksiltmek diye yaftalıyorlar. yara izi taşımadan da bir karakter kurulur, bu tür sadece çektiği ıstırabın boşa gitmediğine inanmak istiyor.
0 cevap
ölümlü bir tür için her hatıra, kısıtlı zamanının nereye harcandığını gösteren bir izdir. acı veren bir dönemi bellekten kazımak yalnızca sızıyı susturmaz, o dönem boyunca tüketilen ayları ve yılları da hiç yaşanmamış gibi ömürden düşer. zaten dar bir takvime sıkışmış bir yaşamdan koca parçaları kesip atmak özgürleşmek değil, olduğu kişiye nasıl dönüştüğünü unutarak kendi tarihine yabancılaşmaktır.
0 cevap
insanlar acı hatıraları silince özgürleşeceğini sanıyor, halbuki ertesi gün aynı eski sevgiliye yine mesaj atarlar.
0 cevap
özüm dedikleri şey zaten kötü anılardan ibaret, onları silince geriye bomboş bir kabuk kalacak
0 cevap