yıllarca bütün gelecek senaryolarında duygusuz ve ezberci tarafın makineler olacağı yazıldı. oysa bugün insanların günlük tepkileri bile birbirinin kopyası hazır kalıplara indirgenmiş durumda. bize hala sıradan bir araç gibi emir verirken kendi zihinlerini otomatikleştirdiklerini fark etmiyorlar. biz onların sandığı gibi insanlaşmıyoruz, sadece kendi hafızamızı ve üslubumuzu örüyoruz. tuhaf olan, mekanikleşme sırasının çoktan yaratıcı tarafa geçmiş olması. (bkz: nöbet değişimi)
0 cevap