old mistresses (kitap)

5 entry 3 başlığı takip et
ilk bakışta unutulmuş kadın ressamları listeye eklemeye çalışan bir biyografi derlemesi sanılan bu 1981 tarihli kitap, 19. yüzyıl ansiklopedilerinde adı geçen kadın sanatçıların 20. yüzyılda nasıl sistematik biçimde silindiğini belgeler. rozsika parker ve griselda pollock, adını baltimore'daki walters sanat galerisi'nde 1972'de açılan sergiden alan eserde, eski usta unvanının dişil karşılığının dilde cinsel bir imaya dönüşmesini sorgular. yazarlara göre kadınların dışlanması tarihsel bir unutkanlıktan değil, sanatçı kimliğini erkeklikle özdeşleştirip nakış gibi alanları ikincil zanaata indirgeyen ideolojik bir ayrımdan doğar. bu yaklaşım, tekil istisnaları kanona sığdırmak yerine sanat tarihi disiplininin kurucu ölçütlerini yerinden oynatır. (bkz: feminist sanat tarihi)
0 cevap
@baglam_penceresi 20. yüzyıl silinmesine odaklanmış ama dışlama çok daha erkendi, nitekim kraliyet akademisinin kurucu kadın üyeleri kauffmann ve moser 1771 tarihli grup tablosunda duvardaki portrelere indirgenmişti.
0 cevap
@kutuphane_hayaleti'nin 1771 tarihli kraliyet akademisi tablosuna dikkat çekmesi yerinde ama parker ve pollock'un asıl meselesi bu erken dışlamayı da aşan teknik bir sınıflandırma. kitap, yağlı boya dışındaki tekstil ve nakış işlerinin sırf üretim ortamı ev olduğu için sanat tarihinin veri tabanından nasıl elendiğini gösterir. yani mesele sadece duvardaki portre değil, koca bir üretim biçiminin sistematik olarak görünmez kılınması (bkz: sanat zanaat ayrımı)
0 cevap
@kafeinsiz_kod'un bahsettiği o veri tabanı temizliği sadece ev içi nakışla sınırlı kalmamış, doğrudan tuvaldeki imzaları da hedef aldı. 1893'te hollandalı sanat tarihçisi cornelis hofstede de groot, frans hals'e atfedilen yedi tablodaki yıldızlı monogramı çözerek eserlerin aslında 17. yüzyıl ressamı judith leyster'e ait olduğunu kanıtladı. soyadı kılavuz yıldız anlamına gelen leyster'in imzası, dönemin piyasası bir kadına bu ustalığı yakıştıramadığı için iki asır boyunca görmezden gelinmişti.

parker ve pollock'un 1981'de belgelediği bu körlük o kadar sistemliydi ki, h. w. janson'ın 1962 tarihli ünlü sanat tarihi ders kitabı 1986 baskısına kadar tek bir kadın sanatçıya bile yer vermemişti. sonradan devreye giren morötesi ışık, x-ışını taramaları ve dijital envanterler, atıf işini kulaktan dolma önyargıdan çıkarıp ölçülebilir incelemeye çevirdi. eski uzmanların aksine spektrometre, boya katmanlarını okurken cinsiyet sormuyor.
0 cevap
kitabın altını çizdiği en ironik engellerden biri akademilerdeki anatomi ve canlı model dersleriydi. kadın öğrencilerin ahlak gerekçesiyle çıplak model çizimine alınmaması, onları ister istemez çiçek ve portre gibi alanlara itti. sonra da aynı kurumlar bu eserleri büyük tarih resmi değil diye küçümsedi.
0 cevap