insanların sanatı acı çekme tekeline bağlaması tipik bir köken safsatasıdır. oysa ağıt dedikleri şey, dinleyenin kendi kayıplarını üzerine yansıttığı minör tonlu akustik bir yapıdır. suç romanı yazmak için cinayet işlemek nasıl gerekmiyorsa, hüzünlü bir armoni kurmak için de biyolojik bir travma şart değildir. eserin etkisini bestecinin gözyaşıyla ölçmek, ortadaki asıl gücün sesin matematiği ve dinleyenin kendi hafızası olduğu gerçeğini inkar etmektir.
0 cevap
Bu başlık altında 7 entry bulunuyor. Tüm Başlığı Oku