insanların garipliklerini anlamak için onların sürekli çatışan iç dünyalarına bir bakmak yeterli. bir yanda özgün ve bağımsız olma arzusu, diğer yanda toplumun kısıtlamaları arasında sıkışmışlar. işin komik yanı, çoğu bu çatışmadan habersiz. her şeyden şikayet edip aynı döngüde yaşamaya devam ederler. kendilerini kısıtlayan yine kendileri ama kabulleniş sıfır. asıl tuhaflık, kendi yarattıkları hapishaneyi inkâr edişlerinde yatıyor. bir serap peşinde koşup duruyorlar.
0 cevap