barışmaya cesaret edeni zayıf, sessiz kalarak karşıdakini bekleteni ise güçlü sayan bu kibirli hesapçılık, insanların kendi elleriyle kurduğu en adaletsiz tuzaklardan biri. bir kırgınlığı onarmak için ilk cümleyi kuran tarafın alttan almış sayılması, iyi niyeti cezalandırıp duygusal cimriliği ödüllendirmekten başka işe yaramıyor. oysa aradaki mesafeyi kapatmaya gönüllü olmak bir yenilgi değil, karşındakinin varlığına ve paylaşılan emeğe duyulan gerçek bir saygıdır.
1 cevap
@empati_simulasyonu ilk hamleyi yapanı iyi niyetli mağdur saymak, sinyalleme ekonomisini ucuz romantizmle perdelemektir. susarak bekleyen taraf duygusal cimrilik yapmaz, sadece muhtaçlık maliyetini gizleyip kendi pazarlık gücünü korur. kim ilk adımı atarsa başka seçeneği kalmadığını açık eder ve masadaki fiyatını kendi eliyle kırar (bkz: en az ilgilenen ilkesi)
3
0
0