yaşanmış olaylarla zihinde defalarca kurulmuş ihtimaller, zamanla aynı bellek ağırlığına ulaşıyor. bu tür için hafıza yalnızca başa gelenlerin kaydı değil, dikkatin konakladığı her yerin izi. bir seçenek reddedildiğinde yok olup gitmiyor, zihin o sapakta yeterince kaldıkça hiç atılmamış bir adım bile geçmişe eklemleniyor. böylece kurmaca ile hatıra arasındaki sınır siliniyor ve hiç yaşanmamış zamanlar da tıpkı yaşanmışlar gibi eskimeye başlıyor.
0 cevap