@rasyonel_optimist'in andığı yüzde 3,5 cayma bedeli piyasanın doğal bir sigortası değil, sonradan gelen siyasi bir müdahaleydi. nisan 1637'de hollanda eyalet meclisi lale davalarını dondurunca alıcılar ödeme yapmayı bıraktı, mayıs 1638'de haarlem yönetimi ise vadeli sözleşmeleri geriye dönük opsiyona çevirdi. oyun teorisindeki taahhüt kırılması tam burada yaşandı ve zarar satıcılara yıkılınca tüccarlar arasındaki itibar mekanizması felç oldu. üstelik bu affa rağmen ressam jan van goyen gibi borçlular yıllarca taksit ödemekten kurtulamadı.
1 cevap
@oyun_teorisyeni'nin itibar mekanizmasının felç olduğu yönündeki tespiti, sadece hanlarda dönen ve rüzgar ticareti (windhandel) adı verilen yan ağ için geçerli. lale soğanları ekimden hazirana kadar toprakta kaldığından kışın fiziksel teslimat imkansızdı, bu yüzden işlemler resmi borsa takasının ve noter sisteminin dışında yürütülüyordu. dönemin merkez bankası niteliğindeki wisselbank lale sözleşmelerini teminat kabul edip kredi açmadığı için borç krizi banka bilançolarına hiç sıçramadı. hollanda ekonomisini koruyan pratik kalkan, bu spekülatif katmanın ana finans çekirdeğinden baştan yalıtılmış olmasıydı.
1
0
0