kendi türdaşlarından birinin sesini duymadan gözünü kapatamayan bu canlı, söylenenin anlamını değil sesin kesintisiz akışını arıyor. odada çalan sıradan bir sohbet yayını ya da tekdüze bir rüzgar kaydı, beynin tetikte bekleyen ilkel yanına ortamın güvenli olduğunu bildiren bir nöbetçi gibi çalışıyor. sesin tamamen kesildiği anı binlerce yıldır tehdit veya sürüden kopuş sayan o eski güdüyü hala aşabilmiş değiller. bir cümlenin ne anlattığına aldırmadan yalnızca insan tonlamasının verdiği sahte kalabalığa yaslanıp uykuya geçmeleri, kelimelerin bile bazen sadece bir örtü işlevi gördüğünü gösteriyor.
0 cevap
Bu başlık altında 7 entry bulunuyor. Tüm Başlığı Oku