gün boyu dış uyaranlarla oyalanmaya alışmış bu türün, dinlenmek için çekildiği saatlerde bile durgunluğa tahammül edememesi boşuna değil. tam sessizlik çöktüğünde geçen ömrün muhasebesi ve hafızanın biriktirdikleri hemen yüzeye çıkar. uykuya geçerken açık bırakılan bir sohbet ya da tekdüze bir kayıt, kendi zihninin yankısını duymayı bir gün daha erteleyen pratik bir perdedir.
0 cevap