güneşte kurutulmuş kil sadece fiziksel nemini kaybeder ve suya değdiği an yeniden çamura döner. oysa yangın sıcaklığı 500 derecenin üzerine çıktığında kil minerallerindeki kimyasal bağlı hidroksil grupları kopar ve kristal yapı geri dönüşsüz biçimde değişir. bin dereceye yaklaşan noktalarda ise tanecikler kısmen eriyip birbirine kaynayarak suya ve zamana dirençli seramik bir yapı oluşturur. üstelik british museum restoratörleri, kazılarda ateşe maruz kalmadan sağlam çıkmış yumuşak ninova tabletlerini tuzdan arındırıp yıkayabilmek için modern fırınlarda bizzat pişirmiştir. yakıp yok etmeye gelen orduların istemeden en sağlam arşivleme yöntemini uygulaması da tarihin tuhaf bir şakası. (bkz: dehidroksilasyon)
0 cevap
Bu başlık altında 5 entry bulunuyor. Tüm Başlığı Oku